dinsdag 31 augustus 2010

Open voor een statement

Doe mij dat maar ...



Kent u hem nog? Alhoewel weinig mensen volgens mij daadwerkelijk overgingen op Crodino, werd opeens wel gesproken over het Crodino-effect. De reclamemakers namen het idee - lijkt mij - over van de roemruchte When Harry met Sally scène , waarin Sally een orgasme nept in Katz’s Delicatessen in New York. Alle dames in de diner willen terstond hetzelfde recept als Meg Ryan. In de communicatiebranche kennen we dit verschijnsel ook maar al te goed. Sommige klanten hebben ergens iets gezien of opgepikt en vragen plompverloren om een nieuw logootje, een foldertje of een leuk filmpje. Was het maar zo simpel.

Communicatie en design moeten zorgvuldig worden opgebouwd. Zoals een maatpak. Want achter de vraag zit meestal een andere veel belangrijkere vraag verscholen. En dat is een kwestie van uitzoeken. Wat past bij een bedrijf? Wat is de organisatiecultuur? Hoe zit het ondernemingsplan in elkaar? Wat doet de markt en concurrentie? Welke producten en diensten zijn er en welke doelgroepen moeten worden aangeboord? Wat is de filosofie aangaande klantencontacten? Uit welke lagen moet communicatie worden opgebouwd? En wat wordt de toon van je communicatie in welke media? Keuzes maken is daarbij essentieel. En vooral je objectiviteit bewaken. Subjectieve keuzes zijn per definitie korte termijn keuzes en daar is communicatie niet bij gebaat. De kracht van communicatie is gelegen in gedurende langere tijd, consistent en consequent een boodschap uitdragen. Visueel en tekstueel materiaal moeten elkaar daarbij aanvullen, ondersteunen en versterken. De ‘doe mij dat ook maar’ methode is dus weinig effectief en op lange termijn onbevredigend.

Uit ervaring weet ik overigens inmiddels dat iets bestellen bij Katz’s weliswaar leidt tot grote opwinding van je smaakpapillen. Niet meer. Je krijgt bij het bestellen van de pastrami namelijk geen man in maatpak cadeau.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten