zaterdag 21 augustus 2010

Open voor digitale communicatie

Dankzij digitale spambombardementen, beledigende tweets of berichten over het op straat liggen van onze Facebook of Google privégegevens voelen we ons steeds onveiliger en onzekerder op internet. We wapenen ons met firewalls, gedragscodes in arbeidscontracten of mijden het internet. Dat laatste is een wat rigoureuze optie, want er valt veel leuks te beleven op het wereld wijde web.

Koekie of cookie
Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee. De meeste sites die worden bezocht, maken gebruik van oneetbare cookies of zelfs van nog minder te pruimen spyware. Zosnel privé gegevens worden opgegeven, wordt dat onthouden, zodat bij terugkeer naar de site niet weer alles hoeft te worden opgeven. Dat kan handig zijn, maar pas op. Hoewel de meeste sites hier toestemming voor vragen, zijn er ook sites die dat niet doen en letterlijk en figuurlijk surfgedrag bespioneren, zodat nog meer reclamepijlen (behavioral targeting) doelmatig gericht kunnen worden. De overheid is inmiddels bezig met het aannemen van nieuwe wetgeving waarin wordt gesteld dat persoonlijke gegevens of informatie over surfgedrag van een consument niet zomaar gelezen en opgeslagen mag worden. Dat vergt van de kant van de consument ook werk; namelijk het zo instellen van browserinstelling dat sites weten of ze wel of niet cookies mogen plaatsen. Daarnaast moeten bedrijven de consumenten beter informeren als zij cookies achterlaten.

Overvolle mailboxen
Dan alle mail die gevraagd, maar veelal ongevraagd in mailboxen belanden. Sinds najaar 2009 is dat aan banden gelegd en is er nog veel onduidelijkheid over. Bedrijven die een digitale nieuwsbrief willen verzenden aan grote groepen consumenten, moeten vooraf informeren, duidelijk herkenbaar zijn als afzender en uitdrukkelijk toestemming hebben gekregen. Dat laatste is een zogeheten opt-in mogelijkheid op bijvoorbeeld een webformulier. Bovendien moet er een gemakkelijke en kostenloze opt-out mogelijkheid zijn. Liefst met een hyperlink in het ontvangen bericht (tegenwoordig vaak onderaan de digitale nieuwsbrief). Als organisatie is het goed te weten dat bij een bestaande klantrelatie – de klant kocht bijvoorbeeld al eerder iets – toch digitaal informatie mag worden verzonden naar die betreffende klant. Vooropgesteld dat het bericht handelt over gelijksoortige producten of diensten en met dus de opt-out optie.

Onbeperkt twitteren
Al diverse mensen zijn vanwege hun uitlatingen op Twitter, Hyves, Facebook of andere sociale media op hun vingers getikt, kregen boetes of werden zelfs ontslagen. Hoewel deze media interessante mogelijkheden bieden voor marketing- en communicatiedoeleinden, zit er ook een keerzijde aan. Iedereen kan er namelijk op en naar ‘goed’ Nederlands gebruik ook alles er uit gooien. Zonder zich te realiseren dat als het er eenmaal op staat het bijna onmogelijk is om het er nog af te halen. Zo gaf pa Hilton een vermogen aan advocaten uit om het zeer expliciete filmpje van dochterlief volledig van het internet af te krijgen. Want was het van de ene site afgehaald, dan dook het ergens anders wel weer op.

Onder het mom van vrijheid van meningsuiting zijn beledigingen dus aan de orde van de dag. Voor bedrijven kan dat een grote impact hebben op hun imago. Ze hoeven het zich echter niet te laten welgevallen. Zeker niet als het medewerkers betreft die kwetsende uitlatingen doen over baas, collega’s of klanten. Als werknemer kom je namelijk bij het afsluiten van een arbeidscontract onder een gezagsverhouding te staan (daar kies je vrijwillig voor bij ondertekening) en daarmee geef je feitelijk een deel van je vrijheid van meningsuiting op. Er wordt van beide partijen verwacht dat gehandeld wordt vanuit goed werknemer- en werkgeverschap. Ook in een privésituatie. Grievende tweets kunnen dan ook leiden tot verstoorde arbeidsverhoudingen en dus tot schorsing of zelfs ontslag. Het advies is dan ook om vooraf duidelijke afspraken te maken door in het arbeidscontract een geheimhoudingsplicht en een internetgedragscode op te nemen. Tegen beledigende buitenstaanders is het lastiger opereren. Negeren is een optie. Echter het in kaart brengen van deze ‘informatie’ is zinvoller en leerzamer voor de bedrijfsvoering. En mocht het echt de spuigaten uitlopen, dan staan de communicatieadviseur en advocaat klaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten